‘110’ Kategorisi için Arşiv

110 – Hayat

Çarşamba, 31 Aralık 2008

ölürsem ben
sessizce giderim
oralardan duyulmaz
ayak seslerim
küsersem ben
sonbaharı beklerim
ruhun mevsime uysun
solsun tüm renklerin

hayat dediğin tadı dilimde bir burukluk
kimler geldi kimler geçti
bizi de unutur

susarsam ben
şarkıları dinlerim
ben sustukça
konuşur hayallerim
ağlarsam ben
yağmurlara gizlerim
hiç kimse bilmesin
gizli kalsın yüreğim

110 – Gölge

Çarşamba, 31 Aralık 2008

çok yalnızım.sevdiğim herkezden uzağım.
çok yalnızım.yaptığın bir hatayım.
bak savaştım.yara aldım ama hiç kaçmadım.
çok yoruldum.sonunda anladımki unutulmuşum.

karanlıkta yürüyen bir gölgeyim aslında.insanlar geçer yanımdan ama hatırlamazlar adımı bir daha

bir hikaye.tanıdık dilimin ucunda.
hatırlamaya çalıştıkça acı vermiş daha fazla.

karanlıkta yürüyen bir gölgeyim aslında.insanlar geçer yanımdan ama.hatılamazlar adımı bir daha.
karanlıkta ağlayan bir gölgeyim aslında.
geçersin yanımdan ama.
hatırlamazsın adımı bir daha.

110 – Gitme

Çarşamba, 31 Aralık 2008

Dur Gitme
Beni böyle öldürme
Sus dinle
Şehir çok sessiz bu gece

Sonunda anladım
Sensiz çok yalnızım
Hatalıyım
Ben sana aşığım

Gitme
Beni öldürme
Ruhum dayanmaz bu sessizliğe
Gitme
Beni öldürme
Kalbim dayanmaz bu gidişe

110 – F2

Çarşamba, 31 Aralık 2008

bu şehir uyumaz bilesin
sokaklar çağırır sessizce
yollar tek dostum bu gece
sınırı zorlayan bir aşk için
hedefime ulaşmak zor gibi
ama ben kimseyi takmam ki

gece uzun nerdeyiz
gece soğuk biz kimiz

istediğin yerde seninle
savaşmaya gücün varsa benle…

110 – Düştüm

Çarşamba, 31 Aralık 2008

tam kayarken ellerinden
gözyaşlarım beni terkederken
sarılıp yalnızlığa bu gece
adını haykırdım sessizce yenilgiye

bir sen düştün
bir ben
tutmadık ikimizde
birbirimizi düşerken
acımaz canım benim
bir düş bir gerçeği
kaybettim herşeyi

hep aynı sen
hep aynı ben
zaman yanımızdan
akıp giderken
dokunduk mahvettik
sevdik kaybettik
insan olmayı hiç haketmedik

110 – Dünya

Çarşamba, 31 Aralık 2008

Geri dön bul beni beni böyle sever misin
Hatalar yaptıysam beni affedebilir misin
Denedim istedim belki buraya ait değilim
Yaşadım yıprandım ruhumu çok geride bıraktım

Dünya beni anlamadın ya(x3)
Dünya dünya dünya
Herkesi yuttun ama
Yalnız kalmak zorunda

Tek düşman zamandır senin ölümler zamansızmış
Bir varmış bir yokmuş hayat bizi çoktan unutmuş
Kağıttan hep düşler ağlasak hemen silinirler
Biz kimiz nerdeyiz sadece gelip geçiciyiz

Dünya beni anlamadın ya(x3)
Dünya dünya dünya
Herkesi yuttun ama
Yalnız kalmak zorunda

Bir varsın bir yoksun ne baştasın ne sondasın
Bir son var hazır mısın..hazır mısın..hazır mısın..
Dünya bir son var dünya..dünya..dünya..
Bir son var..bir son var hazır mısın

Dünya beni anlamadın ya(x3)
Dünya dünya dünya
Herkesi yuttun ama
Yalnız kalmak zorunda

110 – Çünkü

Çarşamba, 31 Aralık 2008

Seni anlattım sayfalarca
Bende kalan neyin varsa
Bir şişeye koydum sonunda
Denize attım

Benden uzak ol istedim
Düşünmekten vazgeçtim
Kaçtım saklandım ormanın içinde
Kimse bulmasın istedim

Çünkü seni
Sevmeye, görmeye gücüm yok benim
Basit bir cümleden ibaretim
Seni unutmaya çok istekliydim
Beceremedim

Kırıldı düşler sözlerinde
Bir çocuğun gözlerinde
Öldürdüğün bir aşktı bu
Sakladım çekmecemde
Benden uzak ol istedim
Düşünmekten vazgeçtim
Kaçtım saklandım ormanın içinde
Kimse bulmasın istedim

Çünkü seni
Sevmeye, görmeye gücüm yok benim
Basit bir cümleden ibaretim
Seni unutmaya çok istekliydim
Beceremedim

110 – Çocuk Parkı

Çarşamba, 31 Aralık 2008

Bir çocuk parkında
Salıncaklarda sallandım mutluydum
Herşeyden herkesten uzak
Bulutlara saklanmaktı tüm amacım

Dokunsalar ağlarım
Yorgun bir savaşçıyım
Hedeflerden çok uzak
Hayallere dalmışım

Tanıdık değil bu adam
Tanıdık değil bu hayat

Aynaya bak bu senmisin aslında
Kaybettiler dokunduğun savaşta
Binlerce yüzbinlerce dost aldığında
Maskeler kurtarmaz seni hayatta

Bir çocuk parkında
Salıncaklarda sallandım mutluydum
Herşeyden herkesten uzak
Bulutlara saklanmaktı tüm amacım

Dokunsalar ağlarım
Yorgun bir savaşçıyım
Hedeflerden çok uzak
Hayallere dalmışım

Tanıdık değil bu adam
Tanıdık değil bu hayat

Aynaya bak bu senmisin aslında
Kaybettiler dokunduğun savaşta
Binlerce yüzbinlerce dost aldığında
Maskeler kurtarmaz seni hayatta,seni hayatta

110 – Bu Benim Dünyam

Çarşamba, 31 Aralık 2008

Kalbini kıran sözcükler değildi hiçbiri
Sen duymak istediklerini duydun bahanendi gerisi
İstersen ardına bakmadan cık git hayatımdan
Dön dolaş geliceğin yer yine benim odam

Bu benim dünyam
Çık git hayatımdan
Dönmek istesen kimin umrunda
Bu senin hatan

Düzeninle oynamaktan sıkılan bu ruhum
Sen gerçekleri unutalı çok olmuş kayboldun
Zamanla unutursun belki bu yenilgiyi
Ne ilk ne de son bu benim savaşım değil ki

Bu benim dünyam
Cık git hayatımdan
Dönmek istesen kimin umrunda
Bu senin hatan

Bu benim dünyam
Cık git hayatımdan
Dönmek istesen kimin umrunda
Bu senin hatan

110 – Bitti Mi

Çarşamba, 31 Aralık 2008

demek seni hiç anlamadım
sen hep verdin,ben aldım
zaten ben adam değilim ama
yeter artık çok sıkıldım

bitti mi söyleyeceklerin
yıllarca biriktirdiklerin
buruşuk kağıtlar gibisin
sen ve gereksiz tüm cümlelerin

bunca zaman zor dayanmış
benle hayat ızdırapmış
belki şizofren bir aşkmış ama
yeter artık çok sıkıldım

bitti mi söyleyeceklerin
yıllarca biriktirdiklerin
buruşuk kağıtlar gibisin
sen ve gereksiz tüm cümlelerin


site ekle